díbh

1 cmu verbbriathar (pr. láith. díbheann; fut. ; fáist. díbhfidh; past ; caite dhíbh; cond. ; coinn. dhíbhfeadh; vb.n. ; ainm br. díbhe) lawdlíMá dhíbheann breitheamh cás cúirte a thugtar in aghaidh duine éigin, cinneann siad go foirmeálta nach bhfuil aon ghá le triail, de ghnáth mar nach bhfuil dóthain fianaise ann chun leanúint ar aghaidh leis an gcás.transitiveaistreach

díbh

2 cmu prepositional pronounforainm réamhfhoclach díbh is a compound of de + sibh, i.e. the prepositional pronoun for the preposition de and the second person plural pronoun sibh.Is ionann díbh agus cumasc de de + sibh, i.e. an forainm réamhfhoclach don réamhfhocal de agus don fhorainm sa dara pearsa iolra sibh. bhain siad an t-airgead díbh rinne siad amadáin díbh íosfaidh sí an aghaidh díbh

Loading phrases and examples...